متن ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم

باب چهارم: درمقررات مختلفه- فصل دوم- هزینه‌های قابل قبول و استهلاک

هزینه‌هایی که حائز شرایط مذکور در ماده فوق می‌باشد به شرح زیر در حساب مالیاتی قابل قبول است:

۱- قیمت خرید کالای فروخته شده و یا قیمت خرید مواد مصرفی در کالا و خدمات فروخته شده.

۲- هزینه‌های استخدامی متناسب با خدمت کارکنان براساس مقررات استخدامی مؤسسه به شرح زیر، و پرداختی به بازنشستگان مؤسسه حداکثر تا سقف یک دوازدهم معافیت موضوع ماده (۸۴) این قانون:

الف- حقوق یا مزد اصلی و مزایای مستمر اعم از نقدی یا غیرنقدی (مزایای غیرنقدی به قیمت تمام شده برای کارفرما).

ب- مزایای غیرمستمر اعم از نقدی و غیرنقدی از قبیل خواروبار، بهره‌وری، پاداش، عیدی، اضافه کار، هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت. نصاب هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنان به خارج از ایران به منظور رفع حوایج مؤسسه ذی‌ربط طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که از طرف وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد تعیین خواهد شد.

ج- هزینه‌های بهداشتی و درمانی و وجوه پرداختی بابت بیمه‌های بهداشتی و عمر و حوادث ناشی از کار کارکنان.

د- حقوق بازنشستگی، وظیفه، پایان خدمت طبق مقررات استخدامی مؤسسه و خسارت اخراج و بازخرید طبق قوانین موضوعه مازاد بر مانده حساب ذخیره مربوط.

ه‍- وجوه پرداختی به سازمان تأمین اجتماعی طبق مقررات مربوط و همچنین تا میزان سه درصد (۳٪) حقوق پرداختی سالانه بابت پس‌انداز کارکنان براساس آیین‌نامه‌ای که به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.

و- معادل یک ماه آخرین حقوق و دستمزد و همچنین مابه‌التفاوت تعدیل حقوق سنوات قبل که به منظور تأمین حقوق بازنشستگی و وظیفه و مزایای پایان خدمت، خسارت اخراج و بازخرید کارکنان مؤسسه ذخیره می‌شود.

این حکم نسبت به ذخایری که تا کنون در حساب بانک‌ها نگهداری شده است نیز جاری خواهد بود.

۳- کرایه محل مؤسسه در صورتی که اجاری باشد، مال‌الاجاره پرداختی طبق سند رسمی و در غیر این صورت در حدود متعارف.

۴- اجاره بهای ماشین‌آلات و ادوات مربوط به مؤسسه در صورتی که اجاری باشد.

۵- مخارج سوخت، برق، روشنایی، آب، مخابرات و ارتباطات.

۶- وجوه پرداختی بابت انواع بیمه مربوط به عملیات و دارایی مؤسسه.

۷- حق‌الامتیاز پرداختی و همچنین حقوق و عوارض و مالیات‌هایی که به سبب فعالیت مؤسسه به شهرداری‌ها و وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی و وابسته به آن‌ها پرداخت می‌شود (به استثنای مالیات بر درآمد و ملحقات آن و سایر مالیات‌هایی که مؤسسه به موجب مقررات این قانون ملزم به کسر از دیگران و پرداخت آن می‌باشد و همچنین جرایمی که به دولت و شهرداری‌ها پرداخت می‌گردد).

۸- هزینه‌های تحقیقاتی، آزمایشی و آموزشی، خرید کتاب، نشریات و لوح‌های فشرده، هزینه‌های بازاریابی، تبلیغات و نمایشگاهی مربوط به فعالیت مؤسسه، براساس آیین‌نامه‌ای که به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.

۹- هزینه‌های مربوط به جبران خسارت وارده مربوط به فعالیت و دارایی مؤسسه مشروط بر این که:

اولاً- وجود خسارت محقق باشد.

ثانیاً- موضوع و میزان آن مشخص باشد.

ثالثاً- طبق مقررات قانون یا قراردادهای موجود جبران آن به عهده دیگری نبوده یا در هر صورت از طریق دیگر جبران نشده باشد.

آیین‌نامه احراز شروط سه‌گانه مذکور در این بند به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.

۱۰- هزینه‌های فرهنگی، ورزشی و رفاهی کارگران پرداختی به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی[۱] حداکثر معادل ده هزار ریال به ازای هر کارگر.

۱۱- ذخیره مطالباتی که وصول آن مشکوک باشد مشروط بر این که:

اولاً- مربوط به فعالیت مؤسسه باشد.

ثانیاً- احتمال غالب برای لاوصول ماندن آن موجود باشد.

ثالثاً- در دفاتر مؤسسه به حساب مخصوص منظور شده باشد تا زمانی که طلب وصول گردد یا لاوصول بودن آن محقق شود.

آیین‌نامه مربوط به این بند به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.

۱۲- زیان اشخاص حقیقی یا حقوقی که از طریق رسیدگی به دفاتر آن‌ها و با توجه به مقررات احراز گردد، از درآمد سال یا سال‌های بعد استهلاک‌پذیر است.

۱۳- هزینه‌های جزئی مربوط به محل مؤسسه که عرفاً به عهده مستأجر است در صورتی که اجاری باشد.

۱۴- هزینه‌های مربوط به حفظ و نگهداری محل مؤسسه در صورتی که ملکی باشد.

۱۵- مخارج حمل و نقل.

۱۶- هزینه‌های ایاب و ذهاب، پذیرایی و انبارداری.

۱۷- حق‌الزحمه‌های پرداختی متناسب با کار انجام شده از قبیل حق‌العمل، دلالی، حق‌الوکاله، حق‌المشاوره، حق حضور، هزینه حسابرسی و خدمات مالی و اداری و بازرسی، هزینه نرم‌افزاری، طراحی و استقرار سیستم‌های مورد نیاز مؤسسه، سایر هزینه‌های کارشناسی در ارتباط با فعالیت مؤسسه و حق‌الزحمه بازرس قانونی.

۱۸- سود، کارمزد و جریمه‌هایی که برای انجام عملیات مؤسسه به بانک‌ها، صندوق تعاون، صندوق‌های حمایت از توسعه بخش کشاورزی و هم‌چنین مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز و شرکت‌های واسپاری (لیزینگ) دارای مجوز از بانک مرکزی پرداخت شده یا تخصیص یافته باشد.

۱۹- بهای ملزومات اداری و لوازمی که معمولاً ظرف یکسال از بین می‌روند.

۲۰- مخارج تعمیر و نگاهداری ماشین‌آلات و لوازم کار و تعویض قطعات یدکی که به عنوان تعمیر اساسی تلقی نگردد.

۲۱- هزینه‌های اکتشاف معادن که منجر به بهره‌برداری نشده باشد.

۲۲- هزینه‌های مربوط به حق عضویت و حق اشتراک پرداختی مربوط به فعالیت مؤسسه.

۲۳- مطالبات لاوصول به شرط اثبات آن از طرف مؤدی مازاد برمانده حساب ذخیره مطالبات مشکوک‌الوصول.

۲۴- زیان حاصل از تسعیر ارز براساس اصول متداول حسابداری مشروط بر اتخاذ یک روش یکنواخت طی سال‌های مختلف از طرف مؤدی.

۲۵- ضایعات متعارف تولید.

۲۶- ذخیره مربوط به هزینه‌های پرداختنی قابل قبول که به سال مورد رسیدگی ارتباط دارد.

۲۷- هزینه‌های قابل قبول مربوط به سال‌های قبلی که پرداخت یا تخصیص آن در سال مالیاتی مورد رسیدگی تحقق می‌یابد.

۲۸- هزینه خرید کتاب و سایر کالاهای فرهنگی، هنری برای کارکنان و افراد تحت تکفل آن‌ها تا میزان حداکثر پنج درصد (۵٪) معافیت مالیاتی موضوع ماده (۸۴) این قانون به ازای هر نفر.

۲۹ – ذخیره مربوط به خدمات پس از فروش (گارانتی) اشخاص حقوقی.

تبصره ۱- هزینه‌های دیگری که مربوط به تحصیل درآمد مؤسسه تشخیص داده می‌شود و در این ماده پیش‌بینی نشده است به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور و تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی جزء هزینه‌های قابل قبول پذیرفته خواهد شد.

تبصره ۲- مدیران و صاحبان سرمایه اشخاص حقوقی در صورتی که دارای شغل مؤظف در مؤسسات مذکور باشند جزء کارکنان مؤسسه محسوب خواهند شد ولی در مؤسساتی که غیر اشخاص حقوقی باشند حقوق و مزایای صاحب مؤسسه و اولاد تحت تکفل و همسر نامبرده به استثنای هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت مربوط به شغل که مشمول مقررات جزء (ب) بند (۲) این ماده خواهد بود جزء هزینه‌های قابل قبول منظور نخواهد شد.

تبصره ۳- در محاسبه مالیات شرکت‌ها و اتحادیه‌های تعاونی، ذخایر موضوع بندهای (۱) و (۲) ماده (۱۵) قانون شرکت‌های تعاونی مصوب ۱۶ خرداد ماه ۱۳۵۰ و اصلاحیه‌های بعدی آن و در مورد شرکت‌ها و اتحادیه‌هایی که وضعیت خود را با قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب سال ۱۳ شهریور ماه ۱۳۷۰ تطبیق داده‌اند یا بدهند، ذخیره موضوع بند (۱) و حق تعاون و آموزش موضوع بند (۳) ماده (۲۵) قانون اخیرالذکر جزء هزینه محسوب می‌شود.

**** به موجب بند (۳۸) ماده واحده قانون اصلاح قانون مالیات‌های مستقیم مصوب ۳۱/۰۴/۱۳۹۴ مجلس شورای اسلامی بندهای (۲) و (۱۸) اصلاح و بند (۲۹) به آن الحاق شده است. (تاریخ اجرا از ۰۱/۰۱/۱۳۹۵) متن بند ۱۸ قبل از اصلاح: سود و کارمزدی که برای انجام دادن عملیات مؤسسه به بانک‌ها، صندوق تعاون و همچنین مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز پرداخت شده یا تخصیص یافته باشد.

*** به موجب ماده ۷۱ قانون اصلاح موادی از قانون مالیات‌های مستقیم، مصوب ۲۷ بهمن ماه ۱۳۸۰ این ماده و تبصره‌های ذیل آن اصلاح شده است. (تاریخ اجرا از اول سال ۱۳۸۱)

** قانون اصلاح موادی از قانون مالیات‌های مستقیم… (مصوب ۷ اردیبهشت ماه ۱۳۷۱ مجلس شورای اسلامی) ماده ۴۷- ماده ۱۴۸ به شرح زیر اصلاح می‌شود:

الف- متن زیر به عنوان جزء و به آخر بند (۲) ماده ۱۴۸ اضافه می‌گردد.

و- تا میزان ده درصد حقوق پرداختی سالانه که به منظور تأمین حقوق بازنشستگی و وظیفه و پایان خدمت و خسارات اخراج و بازخرید کارکنان مؤسسه اختصاص داده می‌شود، مشروط بر این که:

اولاً- تحت نظارت وزارت امور اقتصادی و دارایی باشد.

ثانیاً- این وجوه ظرف یک ماه از تاریخ تخصیص در حساب جداگانه نزد یکی از بانک‌های ایرانی واریز و نگهداری شود. از حساب مذکور جزء برای پرداخت موارد فوق استفاده نخواهد شد. مبالغی که بدون رعایت شرایط مذکور پرداخت می‌گردد، مشمول مالیات به نرخ ۵۴٪ خواهد بود.

این حکم نسبت به مانده ذخائر موضوع جزء ۷ بند ب ماده ۱۲۴ قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه ۱۳۴۵ و اصلاحیه‌های بعدی آن در تاریخ تصویب این اصلاحیه نیز جاری می‌باشد.

بابت آن قسمت از ذخائر مذکور که به منظور پرداخت حقوق بازنشستگی و وظیفه و پایان خدمت کارکنان و کارگران مؤسسه تا تاریخ تصویب این اصلاحیه استفاده شده است مالیاتی مطالبه نخواهد شد. آن قسمت از ذخائر مزبور که جز برای پرداخت موارد فوق استفاده شده است به درآمد مشمول مالیات سال برداشت، اضافه و مالیات متعلقه مطالبه خواهد شد.

ب- عبارت زیر جایگزین بند ۱۰ ماده ۱۴۸ می‌گردد:

۱۰- هزینه‌های فرهنگی، ورزشی و رفاهی کارگران پرداختی به وزارت کار و امور اجتماعی حداکثر معادل ده هزار ریال به ازاء هر کارگر.

ج- بند ۱۸ ماده ۱۴۸ به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

۱۸- کارمزدی که برای انجام عملیات مؤسسه به بانک‌ها و همچنین مؤسسات اعتباری غیربانکی پرداخت شده باشد و در مورد بانک‌ها هزینه بانکی پرداختی بابت اخذ وام. همچنین به موجب ماده (۶۰) قانون اخیرالذکر «اصلاحات مربوط به بند ۱۰ ماده ۱۴۸ از اول سال ۱۳۷۰ و سایر اصلاحات به استثنای مواردی که تاریخ اجرای دیگری در این اصلاحیه تعیین شده است از اول سال ۱۳۷۱ لازم‌الاجرا خواهد بود.»

• قانون مالیات‌های مستقیم، مصوب سوم اسفند ماه یک هزار و سیصد و شصت و شش مجلس شورای اسلامی (تاریخ اجرا از اول سال ۱۳۶۸) ماده ۱۴۸- هزینه‌هایی که حائز شرایط مذکور در ماده فوق می‌باشد به شرح زیر در حساب مالیاتی قابل قبول است.

۱- قیمت خرید کالاهای فروخته شده یا قیمت خرید مواد مصرفی در کالا و خدمات فروخته شده.

۲- هزینه‌های استخدامی متناسب با خدمت کارکنان بر اساس مقررات استخدامی مؤسسه به شرح زیر:

الف- حقوق یا مزد اصلی و مزایای مستمر اعم از نقدی یا غیرنقدی (مزایای غیرنقدی به قیمت تمام شده برای کارفرما).

ب- مزایای غیرمستمر از قبیل پاداش، عیدی، اضافه‌کار، هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت، نصاب هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنان به خارج از ایران به منظور رفع حوائج مؤسسه ذی‌ربط طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که از طرف وزارت‌خانه‌های امور اقتصادی و دارایی، صنایع، صنایع سنگین، معادن و فلزات و بازرگانی تهیه و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

ج- هزینه‌های بهداشتی و درمانی و وجوه پرداختی بابت بیمه‌های بهداشتی و عمر و حوادث ناشی از کار کارکنان.

د- حقوق بازنشستگی، وظیفه، پایان خدمت طبق مقررات استخدامی مؤسسه و خسارت اخراج و یا بازخرید طبق قوانین موضوعه.

ه‍- وجوه پرداختی به سازمان تأمین اجتماعی طبق مقررات مربوط.

۳- کرایه محل مؤسسه در صورتی که اجاری باشد. مال‌الاجاره پرداختی طبق سند رسمی و در غیر این صورت در حدود متعارف.

۴- اجاره بهای ماشین‌آلات و ادوات مربوط به مؤسسه در صورتی که اجاری باشد.

۵- مخارج سوخت، برق، روشنایی، آب، مخابرات و ارتباطات.

۶- وجوه پرداختی بابت انواع بیمه مربوط به عملیات و دارایی مؤسسه.

۷- حق‌الامتیاز پرداختی و همچنین حقوق و عوارض و مالیات‌هایی که به سبب فعالیت مؤسسه به شهرداری‌ها و وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی و وابسته به آن‌ها پرداخت می‌شود. (به استثنای مالیات بر درآمد و ملحقات آن و سایر مالیات‌هایی که مؤسسه به موجب مقررات این قانون ملزم به کسر از دیگران و پرداخت آن می‌باشد و همچنین جرائمی که به دولت و شهرداری‌ها پرداخت می‌گردد.)

۸- هزینه‌های تحقیقاتی و آزمایشی و آموزشی مربوط به فعالیت مؤسسه.

۹- هزینه‌های مربوط به جبران خسارت وارده مربوط به فعالیت و دارایی مؤسسه مشروط بر این که:

اولاً- وجود خسارت محقق باشد.

ثانیاً- موضوع و میزان آن مشخص باشد.

ثالثاً- طبق مقررات قانون یا قراردادهای موجود جبران آن به عهده دیگری نبوده یا در هر صورت از طریق دیگران جبران نشده باشد.

۱۰- تا میزان سی درصد سود مشمول مالیات ابرازی مؤدی (قبل از وضع درصد مذکور) پرداختی به مؤسسات موضوع ماده ۲ این قانون اعم از نقدی یا جنسی.

۱۱- ذخیره مطالباتی که وصول آن مشکوک باشد مشروط بر اینکه اولاً مربوط به فعالیت مؤسسه باشد ثانیاً احتمال غالب برای لاوصول ماندن آن باشد ثالثاً در دفاتر مؤسسه به حساب مخصوص منظور شده تا زمانی که طلب وصول گردد یا لاوصول بودن آن محقق شود.

۱۲- زیان اشخاص حقیقی یا حقوقی که طبق دفاتر قانونی آن‌ها و با توجه به مقررات احراز گردد. این زیان از درآمد سال‌های بعد و حداکثر تا میزان یک سوم درآمد مشمول مالیات مذکور ترازنامه متکی به دفاتر قانونی استهلاک‌پذیر است.

۱۳- هزینه‌های جزئی مربوط به محل مؤسسه که عرفاً به عهده مستأجر است در صورتی که اجاری باشد.

۱۴- هزینه‌های مربوط به حفظ و نگهداری محل مؤسسه در صورتی که ملکی باشد.

۱۵- مخارج حمل و نقل.

۱۶- هزینه‌های سرویس ایاب و ذهاب، آبدارخانه و انبارداری.

۱۷- حق‌الزحمه‌های پرداختی متناسب با کار انجام شده از قبیل حق‌العمل – دلالی- حق‌الوکاله – حق‌المشاوره- حق حضور – هزینه حسابرسی و خدمات مالی و اداری.

۱۸- سود و کارمزد وجوهی که برای انجام عملیات مؤسسه به بانک‌ها پرداخت شده و یا بابت وام‌هایی که از مؤسسات غیربانکی تحصیل گردیده پرداخت شده باشد.

۱۹- بهای ملزومات اداری و لوازمی که معمولاً ظرف یک سال از بین می‌روند.

۲۰- مخارج تعمیر و نگاهداری ماشین‌آلات و لوازم کار و تعویض قطعات یدکی که به عنوان تعمیر اساسی تلقی نگردد.

۲۱- هزینه‌های اکتشاف معادن که منجر به بهره‌برداری نشده باشد.

۲۲- هزینه‌های مربوط به حق عضویت و حق اشتراک پرداختی مربوط به فعالیت مؤسسه.

۲۳- مطالبات لاوصول به شرط اثبات آن از طرف مؤدی.

۲۴- زیان حاصل از تسعیر ارز بر اساس اصول متداول حسابداری مشروط بر اتخاذ یک روش یکنواخت طی سال‌های مختلف از طرف مؤدی.

۲۵- ضایعات متعارف تولید.

۲۶- ذخیره مربوط به هزینه‌های قابل قبول که به سال مورد رسیدگی ارتباط دارد در مواردی که هزینه‌های قطعی قابل قبول سنوات قبل کمتر از ذخیره منظور شده بابت آن‌ها در سال مربوط باشد مابه‌التفاوت قابل قبول خواهد بود.

۲۷- هزینه‌های قابل قبول مربوط به سال‌های قبلی که پرداخت یا تخصیص آن در سال مالیاتی مورد رسیدگی تحقق می‌یابد.

تبصره ۱- هزینه‌های دیگری که مربوط به تحصیل درآمد مؤسسه تشخیص داده می‌شود و در این ماده پیش‌بینی نشده است به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیأت وزیران جزء هزینه‌های قابل قبول پذیرفته خواهد شد.

تبصره ۲- مدیران و صاحبان سرمایه اشخاص حقوقی در صورتی که دارای شغل مؤظف در مؤسسات مذکور باشند جزء کارکنان مؤسسه محسوب خواهند شد ولی در مؤسساتی که غیر اشخاص حقوقی باشند حقوق و مزایای صاحب مؤسسه و اولاد تحت تکفل و همسر نامبرده به استثنای هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت مربوط به شغل که مشمول مقررات جزء ب بند ۲ این ماده آمده خواهد بود جزء هزینه‌های قابل قبول منظور نخواهد شد.

تبصره ۳- در شرکت‌های تعاونی و اتحادیه‌های تعاونی ذخایر موضوع بندهای ۱ و ۲ و ماده ۱۵ قانون شرکت‌های تعاونی مصوب ۱۳۵۰ که در دفاتر شرکت و اتحادیه منظور شده است جزء هزینه محسوب می‌شود.

[۱]- بر اساس قانون تشکیل دو وزارت‌خانه «تعاون، کار و رفاه اجتماعی» و «صنعت، معدن و تجارت» مصوب هشتم تیر ماه ۱۳۹۰ مجلس شورای اسلامی، عنوان وزارت کار و امور اجتماعی اصلاح شد.

قانون 148 مالیاتی مستقیم

قانون 148 مالیاتی

 

هزینه های که در هر واحد اقتصادی صرف می­شود، هنگام محاسبه مالیات به دو دسته تقسیم می شوند.

1. هزینه های قابل قبول مالیاتی: همان هزینه هایی هستند که از نظر کارشناسان مالیاتی تایید می­شوند و مبلغ این هزینه ها از مالیات پرداختی مودی کسر می­شود.
2. هزینه های غیر قابل قبول مالیاتی: از نظر کارشناسان مالیاتی پذیرفته شده نیست و هنگام محاسبه مالیات این هزینه ­ها را نیز باید حساب کرد.

انجام مشاوره مالیاتی

قانون 148 مالیاتی چیست:

ماده 148 قانون مالیات، درباره هزینه های قابل قبول و هزینه های استهلاک است. در این قانون شرح کاملی از هزینه هایی که هنگام محاسبه مالیات برای کسر از حساب مودی قابل قبول هستند را شرح می­دهد. این اقلام شامل موارد زیر است.

" alt="" />

موارد مختلف قانون 148 مالیات:

قانون 148 مالیات درباره مواد اولیه و مصرفی تولید:

قیمت خرید کالای فروخته شده یا قیمت خرید مواد اولیه برای تولید کالا یا خدمات ارائه شده، هنگام محاسبه مواد مصرفی و مواد اولیه ای که برای تولید کالا یا ارائه خدمات به کار رفته اند، قیمت ها را باید طبق ضوابط گفته شده محاسبه کرد.

محاسبه ضایعات متعارف تولید

قانون 148 مالیات مستقیم برای هزینه استخدام و حقوق نیروها:

هزینه های استخدامی نیروها مطابق قوانین حاکم بر استخدام و مطابق با خدماتی که ارائه می­دهند، محاسبه می­شود.

1. حقوق و دستمزد پرداختی به کارکنان به اضافه مزایای مستمر نقدی یا غیر نقدی که به آنها پرداخت می­شود. (مبنای محاسبه مزایای غیر نقدی قیمت تمام شده ای است که کارفرما برای آن هزینه کرده است.)
2. مزایای غیر مستمر ارائه شده به کارکنان چه به صورت نقدی چه به صورت غیر نقدی باشد، مبنای محاسبات است. این مزایا شامل خواربار، پاداش، عیدی، هزینه سفر و غیره است. (مبنای محاسبه هزینه سفرهای خارجی مدیران، آیین نامه وزارت امور اقتصاد و سازمان مدیریت و برنامه ریزی است که به تصویب هیات وزیران رسیده باشد. ضمن این که سفر باید برای رفع و رجوع کارهای مربوط به موسسه باشد.)
3. هزینه های بهداشتی و درمان نیروها و پرداختی ها بابت بیمه بهداشتی، عمر و حوادث برای هر یک از کارمندان یا کارگران.
4. مبالغی که به سازمان تامین اجتماعی پرداخت می­شود معادل سه درصد حقوق پرداختی سالانه است.
5. پرداختی های مربوط به حقوق بازنشستگی، پایان خدمت و وظیفه مطابق قوانین استخدامی پذیرفته شده است و خسارت اخراج و بازخرید نیروها مطابق قوانین موضوعه مازاد بر مانده حساب ذخیره مربوطه
6. مبلغی به میزان آخرین رقم دستمزد و حقوق و مابه التفاوت تعدیل حقوق سنوات سال قبل برای تامین حقوق بازنشستگی، مزایای پایان خدمت، خسارت اخراج و بازدید کارکنان ذخیره می شود
7. حق الزحمه های پرداختی مربوط به موسسه مانند حق العمل کاری، دلالی، حق الوکاله، حق مشاوره، هزینه حسابرسی، خدمات مالی، اداری، هزینه های کارشناسی در ارتباط با موسسه، حق الزحمه بازرس قانونی و غیره

" alt="" />

ماده 148 قاون مالیات مستقیم درباره اجاره بها:

اجاره بهای مکان موسسه، در صورتی که مکان اجاره ای باشد طبق اسناد پرداختی و در صورت نداشتن سند و اجاره نامه این مبلغ به نرخ متعارف محاسبه می شود.

اجاره بهای ماشین آلات و ادوات مربوطه اگر امانی باشند نیز محاسبه می­شود.

مالیات بر مستغلات

ماده 148 درباره هزینه های موسسه:

1. مخارج سوخت ، آب ، برق، روشنایی، مخابرات و غیره
2. پرداختی های موسسه به اداره بیمه که در راستای عملیات ها و دارایی های موسسه باشد.
3. هزینه هایی که برای رشد و ارتقاء موسسه انجام می شود مانند هزینه های آزمایشگاهی، آموزشی، تحقیقاتی، هزینه کالاهای فرهنگی، خرید کتاب برای کارکنان و افراد تحت تکفل تا 5 درصد معافیت مالیاتی هزینه هایی که برای ارتقا دانش و معلومات کارکنان صرف می شود، مانند خرید کتاب، نشریات، لوح فشرده، هزینه های مربوط به بازاریابی، تبلیغات و نمایشگاه های مربوط به فعالیت های موسسه.
4. هزینه هایی که برای جبران خسارت های وارد شده به موسسه و دارایی هایش باشد. این هزینه ها باید شرایطی داشته باشد از جمله این که ایجاد خسارت واقعی باشد و صحنه سازی نباشد، میزان خسارت و موضوع خسارت وارده مشخص باشد و در نهایت جبران خسارت بر عهده شخص یا موسسه دیگری نباشد یا از طرق دیگری جبران خسارت نشده باشد.
5. هزینه های فرهنگی، ورزشی، آموزشی و رفاهی موسسه به وزارت کار و تعاون برای هر کارگر مبلغی معادل ده هزار ریال.
6. هزینه های جزئی وارد شده به مکان موسسه که معمولاً به عهده مستاجر است. اگر مکان اجاره ای باشد هزینه ­هایی مانند تعمیرات و خرابی ها را نیز شامل می­شود.
7. هزینه های مربوط به نگهداری ملک موسسه، اگر شخصی باشد مانند هزینه نوسازی.
8. هزینه ایاب ذهاب و انبارداری و مخارج حمل و نقل.
9. هزینه کشف معادنی که هنوز به بهره برداری نرسیده اند.
10. هزینه هایی که در راستای حق عضویت و حق اشتراک در جهت فعالیت موسسه انجام می شود.
11. هزینه استهلاک ملزومات اداری که در طول سال و در اثر مصرف مداوم از بین می روند.
12. هزینه تعمیر و نگهداری ماشین الات لوازم مصرفی موسسه در صورتی که تعمیر اساسی نباشد.
13. ذخیره مربوط به هزینه های پرداختی که مربوط به فعالیت های سال مالیاتی مورد بررسی است

" alt="" />

ماده 148 قانون مالیات مسقیم درباره مطالبات مشکوک الوصول و غیره:

1- ذخیره مطالبات مشکوک الوصول در صورتی در ردیف هزینه های قابل قبول مالیاتی قرار می­گیرد که سه شرط زیر را داشته باشد:

• اولاً مربوط به فعالیت موسسه باشد.
• دوماً احتمال نزدیک به یقین برای عدم وصول شدن شان وجود داشته باشد.
• سوماً در دفاتر موسسه یا شرکت به حساب مخصوص به طور کامل ثبت شده باشد تا زمانی که تکلیف وصول یا عدم وصول ان معلوم شود.

2- مطالبات لاوصول در صورتی که از طرف مودی اثبات شود به حساب ذخیره مطالبات مشکوک الوصول منتقل می­شود.

مالیات بر ارزش افزوده

ماده 148 قانون مالیات مستقیم مربوط به سود و زیان

زیان وارده به اشخاص حقیقی با حقوقی که از طریق رسیدگی به دفاتر و قوانین مربوطه محرز شود از درآمدهای سال های استهلاک پذیر است.

سود کارمزد و جریمه هایی که باید به موسسات اعتباری، بانک ها و صندوق تعاون بابت انجام خدمات بانکی پرداخت شود.

ماده 148 قانون مالیات درباره تسعیر:

در صورتی که مودی در سالهای اخیر رویه و اصول حسابداری ثابتی داشته باشد در ردیف ماده 148 قرار می­گیرد.

تبصره های مربوط به ماده 148 قانون مالیات مستقیم:

تبصره 1: سایر هزینه هایی که در ردیف کسب درآمد موسسه محسوب شده و در این لیست نیامده به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور نیز در شمار هزینه های قابل قبول مالیاتی پذیرفته می­شود.

تبصره 2: مدیران و کسانی که صاحبان سرمایه و سهامدار شرکت هستند در صورتی که در موسسه شغل تعریف شده داشته باشند در شمار نیروهای موسسه محسوب می­شوند در غیر این صورت حقوق و مزایا و سایر هزینه های انها جزو هزینه های قابل قبول مالیاتی نخواهد بود.

موسسه مالیات ها شما را به مطالعه مقاله ماده 100 قانون مالیات های مستقیم چیست دعوت می نماید.

جهت برخورداری از خدمات مالیاتی می توانید با شماره 09197566637 تماس بگیرید.